Jan II Dobry, (ur. 26 kwietnia 1319 w Le Mans, zm. 8 kwietnia 1364 w Londynie) – hrabia Andegawenii, książę Normandii od 1332 r., hrabia Poitiers od 1344 r., książę Gujenny od 1345 r., król Francji od 1350 r., książę Burgundii od 1361 r. Należał do dynastii Walezjuszów. Syn Filipa VI i Joanny Kulawej, córki księcia Burgundii Roberta II.
Początek rządów W 1332 r. Filip VI doprowadził do wyboru syna na tron Francji. Filip planował w tym czasie wyjazd na wyprawę krzyżową i chciał zabezpieczyć sukcesję swojego syna na wypadek swojej śmierci. W 1339 r. Jan został dowódcą wojsk wysłanych do Hainaut przeciwko Anglikom, ale nie odniósł tam sukcesów. Niewiele lepiej poszło mu w 1346 r., kiedy walczył w Langwedocji, gdzie nie mógł zdobyć zamku Aiguillon.
thumb|left|250px|Jan II przybywa do Reims na swoją koronację Tron Francji objął po śmierci ojca 22 sierpnia 1350 r. Odziedziczył kraj wycieńczony wojną i epidemią czarnej śmierci. Został koronowany w Reims 26 sierpnia 1350 r. Od początku rządów otaczał się przepychem i bezwzględnymi ludźmi, którym nadawał wysokie urzędy państwowe. Tym samym nie cieszył się poparciem francuskich feudałów. Jan, podobnie jak ojciec, był znakomitym rycerzem. W 1351 r.