Borowo – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie kościańskim, w gminie Czempiń. We wsi znajduje się dwór z początku XX wieku.
Historia Miejscowość pierwotnie była związana z Wielkopolską. Istnieje co najmniej od początku XIV wieku i ma średniowieczną metrykę. Po raz pierwszy w źródłach historycznych odnotowana została w łacińskim dokumencie z 1308 (wg zachowanego zapisu z 1784) jako "Borowo", w 1387 "Borowo" oraz w 1398 jako "Magna Borowo".
Początkowo była własnością szlachecką, należącą do wielkopolskiej szlachty z rodu Borowskich, którzy od nazwy wsi przyjęli odmiejscowe nazwisko, a później także do Świdwów Szamotulskich herbu Nałęcz, Gryżyńskich, Bnińskich, Górków herbu Łodzia. W 1445 leżała w powiecie kościańskim województwa poznańskiego z tymczasową siedzibą w Śremie w Koronie Królestwa Polskiego. W 1510 leżała w parafii Czempiń.
Pierwszy zapis związany z miejscowością pochodzi ze źródeł kościelnych. W 1308 biskup poznański Andrzej Zaremba nadał dziesięciny z Iłówca oraz Borowa jako uposażenie altarii św. Mikołaja i św. Szczepana w katedrze poznańskiej. W 1403 biskup poznański Wojciech Jastrzębiec przekazał tę fundację wikariuszom katedry poznańskiej.