W latach 1391-1398 w miejscowości odnotowany został folwark zakonny. Z 1398 zachował się jego inwentarz, który wymieniał 150 sztuk bydła, 36 cieląt rocznych, 30 świń, 46 źrebiąt tegorocznych, jeden koń rasy pruskiej. Rządca folwarku miał natomiast 20 klaczy, źrebaka oraz 7 krów.
W 1430 odnotowano we wsi 16 uli pszczelich, które po połowie należały do zakonu w Borównie, oraz do Staszka, który miał 8 pni. W 1435 wieś podlegała komturii starogrodzkiej i liczyła 35,5 łanów czynszowych, z których płacono po 3 wiardunki oraz w naturze po trzy kury. Pozostałe 30,5 łana było opuszczone.
W 1454 oraz w 1457 Chełmno poprosiło króla polskiego Kazimierza IV Jagiellończyka o nadanie wsi Borówno z wielkim i małym sądownictwem na prawie chełmińskim dla wspomożenia podupadłego po wojnie z krzyżakami miasta. W 1505 Borówno razem z okręgiem starogrodzkim nadane zostało przez króla polskiego Aleksandra Jagiellończyka biskupowi chełmińskiemu. W XVI wieku stanowiło własność biskupstwa chełmińskiego. We wsi odnotowano wówczas 20 łanów chłopskich.
Demografia Według Narodowego Spisu Powszechnego (III 2011 r.) wieś liczyła 249 mieszkańców. Jest dwunastą co do wielkości miejscowością gminy Chełmno.
Drogi wojewódzkie Przez miejscowość przebiega droga wojewódzka nr 550.
Zobacz też Borówno
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Kategoria:Chełmno (gmina wiejska)