W istocie dnia 13 lipca t. r. biskup spełnił swe zobowiązanie i wypłacił klasztorowi, z czego pokwitowanie otrzymał. (Rzyszezewski i Muczkowski, Codex diplom. t. II str. 202 i 204). Wkrótce jednak, bo już w następnym wieku, wieś Bronisław jest własnością norbertanek klasztoru św. Maryi Ma­gdaleny za murami miasta Płocka, a Piotr, ich proboszcz, w dniu 29 stycznia 1449 r. wydaje doku­ment, opisujący powinności poddanych włościan.

W Bronisławiu był dwór, do którego proboszcz norberanek zjeżdżał niekiedy dla doglądania gospodarstwa, a nawet stąd dozorował nad innemi klasztornymi wsiami. Zakonnice trzymały rządcę, osobę świecką, lub swój folwark wydzierżawiały. Tak oto Bronisław w ręku duchownym zostawał do r. 1796, w którym rząd pruski pozabierał dobra kościelne. Odtąd Bronisław prze­szedł na skarb państwa. W r. 1835 nastąpiło ostateczne uregulowanie gruntów plebańskich, dworskich i rolników, po czym Broniewice został donacją generała Korffa.