We wsi stało wtedy 27 domów, a ludność liczyła 267 osób.
Po powstaniu listopadowym dobra ziemskie Brzeście będące własnością Jana Olrycha Szanieckiego zostały skonfiskowane za jego udział w powstaniu a on sam został skazany na karę śmierciAndrzej Dziubiński, Przechadzka po Pińczowie i okolicach, Pińczów 1992, s.16.Tygodnik Petersburski 1834, nr 89, s. 533..
W latach powstania styczniowego właścicielem Brześci był Rudolf Mieszkowski, którego dwór udzielał schronienia i pomocy partyzantom. W połowie grudnia 1863 zatrzymał się we wsi oddział konny Jana Newlina Mazarakiego; jeden z plutonów wraz z dowódcą kwaterował we dworze, reszta po chałupach. W 1864 w wyniku uwłaszczenia chłopów przeprowadzonego na mocy ukazu cara Aleksandra II Romanowa mieszkańcy Brześcia stali się właścicielami posiadanej ziemi i budynków. W 1869 folwark w Brześciu kupił profesor prawa rzymskiego Władysław Okęcki. Od 1918 znajdujący się tu dworek należał do Konstantego Okęckiego.
W wyniku agresji niemieckiej na Polskę Brzeście trafiło pod okupację niemiecką. Pod zarzutem udzielania pomocy partyzantom Batalionów Chłopskich Niemcy zamordowali 13 mieszkańców Brześcia. Po zakończeniu wojny zabitym wzniesiono pamnik na którym umieszczono napis: ZAMORDOWANYM PRZEZ HITLEROWCÓW W LATACH 1943-1944. CZEŚĆ ICH PAMIĘCI.