Wszyscy oni utrzymywali się z rolnictwa.
W tamtym czasie Budy były typową wsią ulicówką. Jadąc drogą z Szymek do Bondar można było spostrzec po prawej stronie Bud budynki mieszkalne, a po ich lewej stronie zabudowania gospodarcze.
W 1929 we wsi przeprowadzono scalanie gruntów.
Po tej operacji duża część rolników przeniosła swoje zabudowania na tzw. kolonie. W wyniku czego w jej końcowym okresie zabudowa wsi była już typu mieszanego: po części była typu dość krótkiej ulicówki, ale posiadała też liczną zabudowę rozproszoną, tzw. kolonie, gdzie poszczególne zabudowania gospodarstw były znacznie od siebie oddalone i położone zwykle w centralnym punkcie posiadanej ziemi. Było to większości budownictwo drewniane, typowe dla tych okolic.
Po II wojnie światowej w Budach działał oddział szkoły powszechnej, w którym uczyły się młodsze dzieci.
Dał zaobserwować się postępujący trend migracyjny; przesiedlanie się, zwłaszcza osób młodych, do różnych rejonów Polski. Związane to było z możliwości dalszego kształcenia się i podejmowania pracy w mieście.