O narodowościowej homogeniczności osady świadczy najlepiej fakt, że jedynie dwa polskie gospodarstwa, jakie istniały w Bukowcu powstały na krótko przed rokiem 1939 i leżały w pewnym oddaleniu od zasadniczej wsi.
W roku 1920 w wojnie polsko-bolszewickiej zginął wcielony do armii polskiej mieszkaniec wsi Johann Rau. W okresie międzywojennym w miesiącach letnich mieszkańcy trudnili się wynajem pokoi wczasowiczom z Łodzi.
Po I wojnie światowej pod przewodnictwem dyrektora szkoły Adama Felkera, przystąpiono do odbudowy zniszczonej w grudniu 1914 roku miejscowości. Jego syn, Hermann, jako Świadek Jehowy w roku 1940 ze względu na swoje przekonania religijne odmówił służby w Wehrmachcie. Wraz z żoną Else, w zamian za uwolnienie z obozu koncentracyjnego odmówili wyrzeczenia się swojej wiary. Według nazistów oboje zmarli 9 września 1942 roku na chorobę serca.
Pozostałością po niemieckiej przeszłości jest cmentarz ewangelicki. W 2009 roku, po latach dewastacji, rozpoczęła się akcja jego porządkowania.
Współczesność Bukowiec to najludniejsza wieś gminy Brójce. Jest miejscowością letniskową, położoną ponad doliną Miazgi, która stanowi jej wschodnią granicę.