Bukownica – wieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie gostyńskim, w gminie Krobia.

Historia Miejscowość pierwotnie związana była z Wielkopolską. Ma metrykę średniowieczną i istnieje co najmniej od początku XIV wieku. Wymieniona pierwszy raz w łacińskim dokumencie z 1310 jako Bucovniza, 1393 Bucofnicza, 1398 Bukowinicza, 1401 Buccownicza, 1409 Bukownicza Minor, Bukownicza Maior.

Wieś początkowo była własnością szlachecką należącą do lokalnej szlachty wielkopolskiej z rodu Bukownickich, którzy od nazwy wsi przyjęli odmiejscowe nazwisko. Później miejscowość stała się wsią kościelną i należała do biskupstwa poznańskiego. W 1409 leżała w powiecie kościańskim Korony Królestwa Polskiego. W 1510 miejscowość leżała w parafii Krobia.

W 1310 właściciele Bukownicy sprzedali sołectwo bukownickie sołtysom Sulisławowi i Adamowi celem lokowania tej wsi na prawie średzkim. Sołtysi ci otrzymali 4 łany i 4 zagrody wolne, 1/3 dochodów sądowych, prawo do polowania, Młyn zbożowy, karczmę, piekarnię, kram szewski, jatkę. Po 12 latach zwolnień podatkowych zwanych wówczas wolnizną płacony miał być czynsz z łana w wysokości dwóch ćwiertni pszenicy, 4 ćwiertni żyta, 6 ćwiertni owsa, a w ramach dziesięciny jeden wiardunek srebra.