Spośród licznych świętych w poczet Czternastu Świętych Wspomożycieli Kościół katolicki zaliczył tych, których wstawiennictwo u Boga uznał za wyjątkowo skuteczne, szczególnie w wypadku chorób. Większość z nich żyła na przełomie III i IV wieku za panowania cesarza Dioklecjana, gdy miały miejsce najdłuższe i najkrwawsze w Cesarstwie rzymskim prześladowania chrześcijan. Ich kult jako wspomożycieli sięga XIV wieku i jest związany z epidemią dżumy zwaną czarną śmiercią.
Centrum ich kultu jest barokowy kościół Vierzehnheiligen, gdzie znajduje się ołtarz Czternastu Świętych Wspomożycieli – miejsce pielgrzymek.
Święci Wspomożyciele: Krzysztof – patron nagłej śmierci, przedstawiany z Dzieciątkiem Jezus Katarzyna z Aleksandrii – patronka od bólu gardła i głowy, atrybut: koło Barbara – pomocna w godzinie śmierci i utrapienia, atrybut: wieża Jerzy – patron rycerzy, chroniący zwierzęta przed chorobami, atrybut: smok Błażej – patron od nagłej śmierci i bólu gardła, atrybut: skrzyżowane świece Cyriak – chroniący od opętania, atrybut: diabeł Małgorzata z Antiochii Pizydyjskiej – chroniąca od bólów porodowych, atrybut: smok na łańcuchu Dionizy – chroniący od bólów głowy, atrybut: ucięta głowa Wit – od chorych na epilepsję, atrybut: kogut, kocioł Idzi – patron trudnej spowiedzi, atrybut: łania Pantaleon – chroniący od strasznych