Źródła pisane Konstantyn Porfirogeneta Konstantyn VII Porfirogeneta wymienia Białą Chorwację w dziele De administrando imperio (w języku greckim Βελοχρωβάτοι i Χρωβάτοι)Konstantyn VII Porfirogeneta, De administrando imperio, rozdział 30 i 31. Według jego relacji, w VII wieku część plemion chorwackich opuściła to terytorium i udała się na Bałkany, na obszar dzisiejszej Chorwacji, na zaproszenie cesarza bizantyńskiego Herakliusza w celu obrony granic cesarstwa przed Awarami. Pozostali Chorwaci mieli pozostać w swojej pierwotnej ojczyźnie, zachowując własnego władcę.
Adam Tadeusz Naruszewicz w dziele Historia narodu polskiego przedstawił następującą relację:
Powieść minionych lat W Powieści minionych lat, kronice powstałej około 1113 roku, Nestor w rozdziale poświęconym narodom słowiańskim opisuje rozmieszczenie plemion słowiańskich, wymieniając między innymi Białych Chorwatów, Serbów i Lachów:
Nestor nie podaje jednoznacznej informacji, że Biali Chorwaci byli bezpośrednimi przodkami Lachów. Kronikarz wymienia Włochów (prawdopodobnie Franków) jako najeźdźców, którzy wymusili wędrówkę Słowian znad DunajuHenryk Paszkiewicz, Początki Rusi, Kraków: PAU 1996, s. 60–86, 400–416.