tekst ang..
Kosmas z Pragi w Chronica Boëmorum (powstałej między 1110 a 1125 rokiem) opisując granice diecezji praskiej wymienia: „Następnie na północ te są granice: Pszowianie, Chorwaci i Chorwaci śląscy, Ślężanie, Trzebowianie, Bobrzanie, Dziadoszanie [...]"Kosmasa Kronika Czechów, przeł. i kom. opracowała Maria Wojciechowska, Warszawa 1968, s. 79.
Pop Duklanin w XII wieku w swoim Latopisie używa określenia Białej Chorwacji w odniesieniu do północnej DalmacjiPop Duklanin, Historia Królestwa Słowian (Latopis Popa Duklanina), XII wiek.
Spór wokół położenia Białej Chorwacji W historiografii istnieją różne stanowiska dotyczące lokalizacji wymienionej przez Konstantyna Białej Chorwacji. Z tekstu Konstantyna można dowiedzieć się, że w połowie X wieku znajdowała się w kręgu wpływów Ottona I i leżała między Bawarią, Węgrami a Białą Serbią. Ponieważ Konstantyn opisuje Białych Chorwatów jako pogan, ich ziemie musiały leżeć poza zasięgiem chrześcijaństwa.
Relacja z Żywota świętego Metodego Część badaczy łączy informacje Konstantyna z przekazem z Żywota świętego Metodego (zwanego też Legendą Panońską), który zawiera następującą przepowiednię: