W 1773 roku Leon wydzierżawił Chwałkowo swej owdowiałej siostrze (żona Andrzeja Wilczyńskiego, z którym miała córkę Mariannę i syna Ignacego - dziedzica Pudliszek), która wyszła niebawem za Gorzeńskiego, a w roku 1777 Franciszkowi Zbyszewskiemu i jego żonie Barbarze. W tymże roku Barbara owdowiała - jej mąż umarł 17 października 1777 roku i został pochowany w Goruszkach. Barbara była już poprzednio dwukrotnie zamężna - z Auszpergiem (ma dorosłego syna Karola Auszperga) i z Molskim. Natomiast nie znamy jej panieńskiego nazwiska, wiadomo tylko że jej ojciec miał na imię Hiacynt. W 1778 roku bierze w dzierżawę Chwałkowo Sebastian Bieńkowski (lub Bińkowski) dziedzic Mchów, Brzostowni itd. W 1780 roku dzierżawcą zostaje Józef Wielowieyski, który z żoną Franciszką ma w roku następnym syna Adama Kaspra Melchiora (niektóre źródła podają pod rokiem 1783 jako dzierżawcę Chwałkowa niejakiego Wabińskiego, a Józefa Wielowieyskiego dopiero w 1791 roku). Tu urywa się długi korowód dzierżawców.