Zachowały się także zapisy w historycznych księgach podatkowych dotyczące wsi. W 1478 Cieśle znalazły się w wykazie zaległości podatkowych. W 1508 miał miejsce pobór podatków od wiatraka. W 1510 Cieśle było wsią opuszczoną ale stał w niej wiatrak, z którego pobrano podatki. W 1510 Cieśle odnotowano jako wieś opuszczoną i z tego powodu nie płaciła dziesięciny należnej dla kościoła św. Małgorzaty w Śródce pod Poznaniem. W 1563 pobrano podatki z części panów Ciesielskich z jednego łana. W 1581 odnotowano we wsi części M. Szczutowskiego i Piotra Tomickiego.
Wieś należała od XV wieku do członków rodu Samsonów używających nazwiska Ciesielski, a później m.in. Richterów i Tadeusza Chłapowskiego. Wskutek II rozbioru Polski w 1793, miejscowość przeszła pod władanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskim.
Leon Plater w XIX-wiecznej książce pod tytułem „Opisanie historyczno-statystyczne Wielkiego Księztwa Poznańskiego” (wyd. 1846) zalicza Cieśle do wsi większych w ówczesnym powiecie bukowskim, który dzielił się na cztery okręgi (bukowski, grodziski, lutomyślski oraz lwowkowski). Cieśle należały do okręgu bukowskiego i były siedzibą majętności prywatnej, której właścicielem był Wilke.