Miejscowość odnotowana została także w dokumentach podatkowych. W 1459 na mocy specjalnego przywileju królewskiego mieszczanie kościańscy płacili wspólnie wikariuszom katedry poznańskiej kwotę w ramach dziesięciny snopowej z wsi Czarkowo oraz Nacław. W latach 1564–1565 wsie miejskie należące do Kościana Nacław oraz Czarkowo płaciły co roku czynsz dla zamku tenutariusza] kościańskiego w tym m.in. trzej kmiecie z Czarkowa płacili razem 9 florenów i 24 groszy. W 1530 odnotowano we wsi pobór podatków z 4 łanów osiadłych oraz z jednego łana sołtysa. W latach 1563, 1581 pobrano podatki z 7 łanów osiadlych oraz z 2 łanów należących do sołtysa.
W wyniku II rozbioru Rzeczypospolitej w 1793 miejscowość przeszła w posiadanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskim. W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość wzmiankowana jako Czarków należała do wsi większych w ówczesnym powiecie Kosten rejencji poznańskiej. Czarków należał do okręgu kościańskiego tego powiatu i stanowił siedzibę majątku Czarków, który należał wówczas do miasta Kościan. Według spisu urzędowego z 1837 roku Czarków liczył 101 mieszkańców, którzy zamieszkiwali 12 dymów (domostw).
Jesienią 1954 część wsi włączono do KościanaDziennik Urzędowy Wojewódzkiej Rady Narodowej w Poznaniu z 4 grudnia 1954 r., Nr. 20, Poz.