W latach 1397-1413 odnotowany został Marcin Dąbrowski albo Dzięciołowski, zwany też Palędzkim, który był synem Mikołaja Dąbrowskiego z Dąbrowy i Palędzia oraz bratem Tomisławy. W 1408 dowodził, że sądem polubownym pogodzono go z siostrą Tomisławą niegdyś z Dąbrowy ustalając sumę posagu na 15 grzywien oraz, że Tomisława nie upominała się o posag przez ponad 3 lata. W 1413 Marcin Dąbrowski był sporze z Potencjanem i jego braćmi z Dąbrowy.

Miejscowość odnotowały także zapisy podatkowe z XVI wieku. W 1470 dziedzice z Dąbrowy pozwani zostali o zaległe podatki i nie stawili się przed sądem. W latach 1508-1509 wieś zapłaciła wiardunki wojenne z 9 łanów, karczmy i wiatraka opuszczonego. W 1510 miał miejsce pobór od 8 łanów. W 1510 w Dąbrowie było 19 lub 20 łanów, a w tym 10 łanów osiadłych, 3 łany opustoszałe uprawiali miejscowi kmiecie, 7 łanów opustoszałych uprawiał szlachcic Maciej. W 1518 Piotr Krzesiński skwitował Jakuba Rosnowskiego z 14 grzywien zapisanych na Dąbrowie. W 1519 Mikołaj Karchowski wykupił czynsz od sumy 100 grzywien ciążącej na Bzowie, Palędziu i Dąbrowie przenosząc na swe dobra Bylęcin koło Krzywinia i Karchowo. W 1563 miał miejsce pobór z 15 łanów oraz karczmy.