Okres międzywojenny Obecne granice sołectwa ukształtowały się po I wojnie światowej. Wieś znalazła się w granicach II Rzeczypospolitej, gdzie od strony zachodniej była to granica z Niemcami. Administracyjnie wieś należała do gminy Kamień Krajeński w powiecie sępoleńskim.
Ludność Liczba ludności w tym okresie kształtowała się na poziomie około 350 osób, z przewagą ludności polskiej. Mniejszość niemiecka jak i Polacy żyli zgodnie, choć jak wszędzie zdarzały się wyjątki i niektórzy gospodarze niemieccy szczerze nienawidzili Polaków i państwa polskiego, co owocowało współpracą z Republiką Weimarską, a później z Trzecią Rzeszą.
Dominującą profesją było rolnictwo, którym zajmowała się większość mieszkańców wsi. Nierolników było mało i byli to większości parobkowie lub robotnicy najemni. We wsi działał również jeden kowal.
Religia We wsi dominowały dwa wyznania: rzymskokatolickie i ewangelickie. Katolikami w większości byli Polacy a ewangelikami – Niemcy. Wyznawców innych religii w Dąbrowie nie było. W miejscowości nie było kościoła, więc wierni uczęszczali na nabożeństwa do kościołów w Kamieniu (gdzie znajdowała się świątynia katolicka i zbór protestancki) i Starym Gronowie, gdzie znajdował się zbór protestancki.