Historia Wieś powstała w latach czterdziestych XIX wieku w lasach należących do folwarku Dąbrówka. Zgodnie z aktem notarialnym sporządzonym 19 czerwca 1849 r. Henryk Wolski, dziedzic dóbr Potoczka, nadał na osiedlenie dziesięciomorgowe działki gruntu 13 rodzinom chłopskim „z wsiów ościennych przybyłym". Parcele te włościanie musieli najpierw wykarczować. Zobowiązano ich do zwykłych powinności pańszczyźnianych, przewidując pewne zwolnienia. Umowa notarialna formalizowała wcześniejszy stan, bowiem chłopi objęli te działki kilka lat wcześniej. W 1865 r. właścicielem Dąbrowicy został Wysocki, który zaczął zabierać chłopom tereny, których oni nie zdążyli wykarczować. W 1916 r. powstała szkoła powszechna. Według pierwszego powszechnego spisu ludności z 1921 roku Dąbrowica liczyła 37 domów i 234 mieszkańców. Po II wojnie światowej w 1964 roku zbudowano szkołę, a pięć lat wcześniej powstała jednostka OSP.
Zobacz też Dąbrowica Duża, Dąbrowica Mała
Przypisy
GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części () GUS.