Odnotowano także hodowlę wieprza. W 1581 pobrano podatki z połowy łana, młyna korzecznego o jednym kole.
W 1443 odnotowane zostało fałszerstwo plebana z Rakoniewic, który okazał biskupowi poznańskiemu akt notarialny, wg którego zmarły Jan sołtys z Dębska zapisał mu w testamencie 4 grzywny czynszu rocznego celem ufundowania altarii. Biskup podejrzewając fałszerstwo, polecił sprawdzić dokument przez zbadanie świadków w nim wymienionych. W wyniku dochodzenia pleban zeznał, że to on, a nie notariusz napisał dokument.
Pod koniec XVI wieku Dębsko było wsią duchowną, własnością biskupstwa poznańskiego i leżała w powiecie kościańskim województwa poznańskiego w Rzeczypospolitej Obojga NarodówAtlas historyczny Polski. Wielkopolska w drugiej połowie XVI wieku. Część II. Komentarz. Indeksy, Warszawa 2017, s. 245.. W XIX wieku wieś należała do pruskiego powiatu kościańskiego.
Wskutek II rozbioru Polski w 1793 wieś wraz z okolicą przeszła pod władanie Prus i jak cała Wielkopolska znalazła się w zaborze pruskim. W okresie Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815-1848) miejscowość wzmiankowana jako Dębsko należała do wsi większych w ówczesnym pruskim powiecie Kosten rejencji poznańskiej.