Walczyli na śmierć i życie, zaś najstraszliwsze w tej walce było to, że żaden z nich nie wiedział, że walczy z własnym bratem. Ich bój był zacięty, a w jego wyniku obydwaj zadali sobie śmiertelne rany. Konając unieśli przyłbice i poznali okrutną prawdę. Miecz, którym zadali sobie rany (jeden z mieczy się połamał), został nazwany mieczem boleści. Merlin przeklął to ostrze, sprawiając, że do czasu, gdy nie przyjdzie po niego czysta dusza, nikt nie będzie nim władać. Tą czystą duszą był Galahad. Zdobył on również tarczę z wizerunkiem wielkiego czerwonego krzyża. Galahadowi było przepowiedziane, że tylko on będzie mógł zasiąść na tzw. Stolicy Zguby (zwanej także Niebezpiecznym Miejscem). Wszyscy inni, którzy próbowali na niej usiąść, umierali prawie od razu. Galahad tylko raz zasiadł na tym miejscu. Od razu potem wyruszył na pamiętne poszukiwanie Graala.