przechwytująca), położona 8–12 km za pozycją główną, złożona z umocnień typu polowego, zamykała bezpośrednio kierunek na Wyborg.
Wokół Wyborga wybudowano pozycję osłonową, która składała się z pierścienia zewnętrznego na podejściach oraz wewnętrznego bezpośrednio na skraju miasta. Trzonem pozycji było 15 schronów bojowych.
Próbę ognia linia Mannerheima przeszła podczas wojny zimowej 1939–1940, gdy przez ponad 3 miesiące pozwoliła Finom powstrzymywać ataki Armii Czerwonej, uniemożliwiając jej wdarcie się w głąb terytorium Finlandii. Umocnienia linii Mannerheima szturmowała m.in. 7 Armia. Pierwszy pas umocnień został przełamany 30 grudnia 1939 a drugi 23 lutego 1940.
Na skutek warunków traktatu pokojowego Finlandia utraciła Karelię, tym samym linia znalazła się w granicach ZSRR. W lecie 1940 radzieccy saperzy metodycznie wysadzili w powietrze wszystkie bunkry linii. Podczas wojny kontynuacyjnej Finlandia ponownie opanowała Karelię, ale odbudowy linii nie podjęto (wybudowano inne linie: VT i VKT). Chociaż linia była zrujnowana, obie strony używały jej pozostałości podczas walk w 1941 i 1944.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne
Galerie zdjęć na stronie www.nortfort.ru
Kategoria:Historia Finlandii Kategoria:Wojna zimowa 1939–1940 Kategoria:Front wschodni (II wojna światowa) Kategoria:Fortyfikacje w Finlandii Kategoria:Wojsko fińskie