Historia Wieś pierwotnie należała do klasztoru cysterskiego w Oliwie. W roku 1316 stała się własnością norbertanek z Żukowa. Została spustoszona i następnie opuszczona podczas wojny trzynastoletniej Polski z zakonem Krzyżackim. Opuszczoną wieś dostał w dzierżawę radny gdański Konstanty Feber i ok. 1600 r. zasiedlił ją na nowo.
Rodzina Ferberów była luteranami, co ostatecznie doprowadziło do przejęcia wsi z powrotem przez żukowskie zakonnice. W roku 1754 zakonnice wystawiły przywilej na wolne sołectwo, a w roku 1779 oddały karczmę w wieczystą dzierżawę. Ogół włościan został uwłaszczony w 1823 r. Około 1880 r. we wsi oprócz sołtysa i karczmarza było 11 gburów i 4 chałupników a także szkoła katolicka.
Na koniec 1892 r. miejscowość miała 348 mieszkańców, w tym 330 Kaszubów katolików i 18 Niemców (5 katolików i 13 ewangelików).
W 1913 r. właścicielem karczmy był Wilma, kowalem Fritz Formella, rybakiem Swara (Zwara). Było też 2 szewców: Anton Kobiella i Anton Kuschowski;