W Sylwestra 1944 wszedł z innym członkiem AK, Janem Krupskim, na niemiecki bal w schronisku Murowaniec i odśpiewał polski hymn. Sprawa ta zakończyła się bez konsekwencji. W ostatnich miesiącach wojny służył w 1. Pułku Strzelców Podhalańskich (IV Batalion Juliana Zapały Lamparta).
W 1945 aresztowany został przez komunistów, ale zbiegł z punku zbornego na Słowacji. Po raz drugi w 1945 aresztowało go NKWD podczas próby ucieczki na Zachód w punkcie zbiórki w okolicach Gubałówki (chciał ostrzec towarzyszy przed obławą). Był przesłuchiwany w Krakowie, ale udało mu się zbiec z Fortu IVa wraz z czterema innymi osobami. Jeszcze w 1945 wrócił do Zakopanego, ale brak przyszłości zmusił go do wyjazdu na Ziemie Odzyskane. Po raz trzeci komuniści aresztowali go w Gorzowie Wielkopolskim. Mimo wycieńczenia przesłuchaniami uciekł z gorzowskiego szpitala w 1952, wrócił do Zakopanego i do 1954 ukrywał się. Potem podjął pracę ratownika górskiego i (potem) instruktora narciarskiego. Konserwował szlaki i malował słupki graniczne.