Górczyna – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie wschowskim, w gminie Szlichtyngowa.

Historia Wieś istnieje co najmniej od drugiej połowy XV wieku. Wymieniona w łacińskim z 1497 jako „Gorschyna”, 1499 „Gorszyna”, 1528 „Gorschnia”, 1531 „Gorczyna”, 1563 „Gorczina”, 1564 „Gorszina”, w 1945 po upadku III Rzeszy „Gurschen”.

Wieś leżała na pograniczu Wielkopolski oraz Dolnego Sląska przy granicy Korony Królestwa Polskiego z księstwie głogowskim. W 1531 należała do powiatu wschowskiego Korony Królestwa Polskiego. W 1376 leżała w parafii Wyszanów w archidiecezji wrocławskiej archidiakonatu Głogów.

Miejscowość była początkowo własnością szlachecką należącą do szlachty z pogranicza Śląska i Wielkopolski z rodu Górczyńskich, którzy od nazwy wsi przyjęli odmiejscowe nazwisko oraz do Kotwiczów. Na przełomie XV i XVI wieku dziedzicami wsi byli bracia Jerzy Jurga oraz Jan Górczyńscy. Ten drugi w 1500 pełnił funkcję wicepodsędka we Wschowie. W 1497 Jerzy i Jan z Górczyny przekazali sądowi rady miasta Wschowy ujętego i oskarżonego przez nich człowieka Marcina Creysnera.