Klasyfikacja Winklera Opracowana przez Winklera w roku 1939 klasyfikacja botaniczna owoców uwzględnia budowę kwiatów, z których powstają. W klasyfikacji tej owoc jest wytworem słupkowia oraz każdej innej części kwiatu. Typy owoców wydzielane są poprzez przyporządkowanie czterech cech słupkowia: chlorikarpelia – wolnoowocolistkowość – owoc zbiorowy synkarpelia – zrosłoowocolistkowość – owoc pojedynczy epichlamydia – nadokwiatowość – owoc wolny hipochlamydia – podokwiatowość – owoc kubkowaty. Cechy pierwsza i druga mogą być połączone z cechą trzecią i czwartą, co powala wyróżnić kwiaty: wolnoowocolistkowe nadokwiatowe – np. jaskier (Ranunculus) zrosłoowocolistkowe nadokwiatowe – np. psianka (Solanum) wolnoowocolistkowe podokwiatowe – np. róża (Rosa) zrosłoowocolistkowe podokwiatowe – np. dereń (Cornus).
Klasyfikacja Lewina Lewin w roku 1961 zaproponował klasyfikację owoców według ich hipotetycznej ewolucji. Wyróżnił cztery podstawowe typu owoców: owoce apokarpiczne owoce synkarpiczne owoce parakarpiczne owoce lizykarpiczne. Poszczególne typy podstawowe dzielone są na mniejsze kategorie na podstawie modyfikacji ewolucyjnych.