Pierwsze piloty zdalnego sterowania były urządzeniami połączonymi na stałe z urządzeniem (np. telewizorem) za pomocą kabla. Pilot wówczas stanowił swoiste przedłużenie przycisków na maszynie/urządzeniu. W takie przewodowe zdalne sterowanie (umożliwia regulację głośności, jasności i kontrastu obrazu bez ruszania się z miejsca) wyposażony był polski telewizor Aladyn produkowany w latach 60. przez zakłady Diora.
Spotyka się jeszcze piloty „na kabel”, jednak mają one wąskie zastosowanie, np. w rzutnikach slajdów, jako manipulatory suwnic, ale najczęściej spotyka się piloty komunikujące się z urządzeniem za pomocą podczerwieni, fal radiowych lub ultradźwięków.
W pilotach radiowych najczęściej stosuje się pasmo 433 MHz. Dzięki zastosowaniu fal radiowych, w odróżnieniu od pilota na podczerwień, nie wymagają one bezpośredniej, wzajemnej widoczności nadajnika i odbiornika.