Wyszła ona za mąż za szlachcica Skrbeńskyego-Gotschdorfa. W 1773 właścicielem obu majątków był niejaki de Brix, jednak z powodu zadłużenia był pod zarządem gromady Jakubowice. Częściowo też sprzedano majątek do sąsiednich wiosek.
Po wojnach śląskich znalazła się w granicach Prus i powiatu głubczyckiego.
Od XIX w. wieś posiadała pieczęć gminną, na której wizerunku przedstawiono drwala w kapeluszu, z siekierą na ramieniu, za nim drzewa iglaste. W roku 1690 wybudowano drewnianą kaplicę, zwaną zamkową. W latach 1886–1888 wybudowano kościół w stylu gotyckim, początkowo filialny parafii w Nasiedlu, później własną. Pierwszą szkołę wybudowano w 1826. Szosa powstała w 1897, a droga przez wioskę została w 1894 r. wybrukowana. Telefon został zainstalowany w 1907 roku. Była zamieszkała przez tzw. Morawców. W 1910 77% mieszkańców posługiwało się czeskimi gwarami laskimi. W granicach Polski od końca II wojny światowej. Po drugiej wojnie światowej Morawców uznano za ludność polską i pozwolono im pozostać. Po 1956 nastąpiła fala emigracji do Niemiec.
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa opolskiego.
Przypisy
Kategoria:Jakubowice (powiat głubczycki)