Medal Zasługi Wojskowej (niem. Militärverdienstmedaille, węg. Katonai Érdemérem) – wysokie odznaczenie austro-węgierskie w latach 1890–1918, następnie kontynuowane jako węgierskie w latach 1922–1946 pod nazwą Medal z Koroną.
Medal powszechnie określany jako „Signum Laudis” (łac „znak zasługi”) z uwagi na dedykacją umieszczoną na nim.
Historia i wygląd Został wprowadzony dekretem cesarza Franciszka Józefa z 12 marca 1890 jako medal honorowy za wybitną służbę wojskową na rzecz monarchii tak w czasie pokoju, jak i wojny. Przysługiwał jedynie oficerom, jako dowód uznania cesarskiego. Początkowo medal wykonany był jedynie z brązu. 26 marca 1911 wprowadzono srebrny medal Signum Laudis za "wielokrotne działania godne cesarskiej pochwały". Dekret cesarski z 1 kwietnia 1916 wprowadził następnie także „Wielki Medal Zasługi Wojskowej” (Große Militärverdientsmedaille), będący złotą wersją Signum Laudis, nadawany za działania szczególnie godne cesarskiej pochwały. Wielki medal nadano jedynie 30 oficerom wyższych rang z armii austro-węgierskiej, niemieckiej i tureckiej (gen.