Dziedzic majoratu Fryderyk zmarł w Lingen (Ems) w 1946 r., a jego małżonka Ilza w Bad Pyrmont w 1962 r.
W okresie międzywojennym, jak i zapewne już wcześniej, w odniesieniu do Jankowa funkcjonowało pojęcie majoratu i zamku. Majorat jankowski był swoistą formą ordynacji przewidującym dziedziczenie majątku ordynackiego przez najstarszego ze synów (w przypadku Jankowa przez córki) lub krewnego w przypadku braku potomków. Majoratem był również majątek w taki sposób odziedziczony. Główną zasadą tej formy własności był całkowity zakaz podziału przedmiotu dziedziczenia. Majorat Jankowo należał do Adolfiny Strussberg, która wraz z rodziną zamieszkiwała w pałacu zwanym Zamkiem Jankowo. Częścią majoratu, tj. folwarkiem Jankowo zarządzała Adolfina Strussberg, natomiast drugim folwarkiem, Ludwiniec, zarządzał zięć baron Fryderyk Rheinbaben. Majorat pozostawał jednak niepodzielną własnością ziemską, której następcą był zięć Rheinbaben. Jankowo liczyło 3500 mórg, folwark Jankowo 480 ha i folwark Ludwiniec 495 ha. Folwark przypałacowy zabudowany był nowoczesnymi budynkami inwentarskimi.