Główne miejsce w polskim eksporcie ponownie zajęły artykuły włókiennicze, zaś na dalszych miejscach znalazły się meble, szkło, konfekcja, naczynia emaliowane i wyroby platerowane. Import z Iranu dotyczył przede wszystkim tytoniu, oraz owoców suszonych i skór surowych. Duży popyt na polskie towary luksusowe doprowadził do powstania w Iranie zakładów naśladujących produkty polskie, takich jak elementy zastawy stołowej czy krzesła wyrabiane w technologii mebli giętkich (do dzisiaj w Iranie są one nazywane "krzesłami polskimi" - "sandali-je lahestani"). Polacy wnieśli pewien wkład w rozwój perskiego przemysłu zarówno jako właściciele nowych zakładów, jak i pracujący w nich kierownicy lub wykwalifikowani robotnicy.
Podczas II wojny światowej thumb|Obóz polskich uchodźców w Iranie, 1943 rok
W wyniku ewakuacji żołnierzy Armii Polskiej z ZSRR w obozach dla wojskowych i ich rodzin, utworzonych w Iranie, znalazło się około 116.000 Polaków (w tym 45 000 osób cywilnych, wśród nich 13.000 dzieci do lat 14). Do Meszhedu przybyły m.in.