Popper, 1962, wydanie PWN 2010, "Społeczeństwo otwarte i jego wrogowie", t. 2, s. 61.
W wielu religiach stan niedualności jest zwieńczeniem i niejako urealistycznieniem poszukiwań duchowychRiccardo Manzotti, The Rainbow World, A New Physics for a New SelfNondual Christianity – Seriously?.
Fichte twierdził, że rzeczywistość jest jednak taka, że cechuje ją zarówno dualizm jak i pluralizmThe Philosophy of Fichte in its Relation to Pragmatism (1907) Ellen Bliss Talbot. Rozważał on dualizm w znaczeniu szerszym niż tylko religijnym, jednak wzajemne przenikanie się teologii i filozofii są niezaprzeczalneS. Kamiński, "Czy filozofia służy teologii?", 1985-1986, Roczniki Filozoficzne, KUL. Według niego, gdy dochodzi do dualistycznej sprzeczności teza - antyteza (A i nie A), nie należy, zgodnie z klasycznymi zasadami, całkowicie odrzucać obu przesłanek, po stwierdzeniu że doszliśmy do absurdu (reductio ad absurdum), ale konieczne jest przeprowadzenie syntetycznych spekulacji.