W końcu XVII i na początku XVIII wieku wieś była ciemiężona przez dzierżawców. Mieszkańcy dochodzili swych praw w sądach. Zachowały się dokumenty kilkunastu spraw sporów pomiędzy dzierżawcami a włościanami ze wsi Kamień. Jedna ze spraw toczyła się pomiędzy Wojciechem Zawadzkim, dzierżawcą, a włościanami. Wyrokiem z 22 sierpnia 1699 sąd przyznał rację włościanom. Dzierżawcy zarzucono: zmuszanie do odrabiania pańszczyzny przez 4 dni w tygodniu, bicie włościan, grabież zboża i dobytku. Sąd skazał dzierżawcę na cztery tygodni „kary wieży”, banicję oraz wypłacenie odpowiednich sum włościanom.
W 1861 roku mieszkańcy zostali uwłaszczeni.
Po II wojnie światowej niektórzy mieszkańcy wsi wyjechali do Białoruskiej Socjalistycznej Republiki Radzieckiej. W kwietniu 1947 oddział „Burego” zabił jednego mieszkańca wsi.
Według artykułu z 45 numeru tygodnika „Niwy” z roku 1962 życie we wsi staje się coraz lepsze, nie ma już chat krytych słomą, ale wciąż doskwiera brak światła elektrycznego.