W 1387 spadkobiercy Bodzęty, Andrzej i Tomasz Bielawscy z Bielaw w powiecie gnieźnieńskim, koło Janowca Wielkopolskiego dziedzice z Wrześni w powiecie gnieźnieńskim toczyli procesy o długi Bodzęty z Żydami poznańskimi Markielem, Jordanową i Sabdajem.
W latach 1387–1397 odnotowano Jana dziedzica z Karczewa, który przyjął od nazwy wsi nazwisko Karczewski. W 1387 był także właścicielem Jeziorek koło Buku, w 1389 Łęk koło Kościana. W 1388 toczył proces sądowy z Mikołajem Zgirzyckim zwalniając go od roszczeń na sumę 18 grzywien, o które toczył spór od czasu wojen. W 1389 wspomniano go w kolejnym procesie z siostrą Beatą gdzie dowodził, że przyrzekł dać jej szaty wartości 10 grzywien. W 1397 jako dziedzic wsi zapowiedział przed sądem ziemskim dziedzinę Karczewo.
W latach 1420–1430 jako właściciel we wsi odnotowany został Stefan, Szczepan Rzeszotarzewski, syn Wojciecha z Rzeszotarzewa. W 1420 zapisał on na Karczewie na rzecz wikariuszy katedry poznańskiej jedną grzywnę czynszu rocznego oraz 12 grzywien sumy głównej. W 1430 zapowiedzial dziedziny Karczewo oraz Rzeszotarzewo (obecnie Rostarzewo). W 1437 Pakosz z Wolikowa (obecnie Wolkowo) dał Katarzynie niegdyś żonie Przybka z Wolikowa tytułem posagu w wysokości 90 grzywien część dziedziczną w Wolikowie, z wyjątkiem części, które miał w Karczewie oraz w Plastowie.