Maksym Żeleźniak (, ) (ur. ok. 1740, zm. po 1768) – kozak zaporoski, przywódca powstania chłopskiego tzw. koliszczyzny.
Życiorys Urodził się w chutorze Kałyniwka pomiędzy wsiami Medwediwka i Iwkowce w okolicy Czehrynia w rodzinie chłopskiej. Według innego źródła przyszedł na świat w IwkowcachWładysław Andrzej Serczyk, Koliszczyzna, Kraków 1968, s.77. Po śmierci ojca, w wieku 13 lat uciekł na Zaporoże. Około 1757 dotarł do kurenia tymoszewskiego i przez kolejne pięć lat zdobywał środki na utrzymanie wykonując drobne prace. W 1762 przeniósł się nad dolny brzeg Dniepru i utrzymywał się z rybołówstwa.
Od 1767 był sługą klasztornym w Monasterze Motronińskim; był niepiśmiennyWładysław A. Serczyk, Historia Ukrainy, 1979, s. 191.
W 1768 roku został jednym z przywódców koliszczyzny, wystąpienia hajdamackiego (w tym zbiegłych chłopów) na Ukrainie Prawobrzeżnej. Do wywołania powstania miał go przekonać ihumen prawosławny. Został wybrany pułkownikiem, następnie hetmanem wojska hajdamackiego.