Historia Miejscowość pierwotnie była związana z Wielkopolską. Początkowo była własnością książęcą należącą do władców wielkopolskich, a później własnością kościelną biskupstwa poznańskiego i dalej kapituły poznańskiej. Od 1320 miejscowość leżała w Zjednoczonym Królestwie Polskim, a od 1380 w Koronie Królestwa Polskiego. W 1508 odnotowano ją w powiecie poznańskim województwa poznańskiego Korony Królestwa Polskiego. W 1288 leżała w parafii Lusowo .
Pierwszy zapis pochodzi ze źródeł kościelnych, z dokumentu wydanego w 1288 w kancelarii biskupa poznańskiego Jana Gerbicza, który dołączył do kościoła parafialnego w Lusowie kolejne wsie, a wśród nich m. in. Kobylniki. W 1293 książę wielkopolski Przemysł II nadał Kobylniki biskupstwu poznańskiemu i obdarzył je immunitetem takim, jaki posiadały stare wsie należące do biskupstwa. W 1303 biskup poznański Andrzej Zaremba w zamian za miasto Buk i przyległą doń wieś Świątników (obecnie to Wielka Wieś) dał kustodii w katedrze poznańskiej wieś Kaczanowo z dziesięciną i 3 łanami wolnymi w Kobylnikach.