Komorowo – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie wyszkowskim, w gminie Rząśnik.
Historia Obok miejscowości przepływa niewielka rzeka Prut, dopływ Narwi. Wieś położona w lasach na wschód od Pniewa została wymieniona po raz pierwszy w dyplomie Konrada Mazowieckiego (1203 r. lub 1235 r.) potwierdzającym nadanie ziem biskupom płockim.
Komorowo, podobnie jak kilka innych wsi Puszczy Białej, zostało przekazane w XV wieku jako uposażenie nowo powstałej kolegiacie pułtuskiej.
W 1827 r. we wsi było 17 domów i 185 mieszkańców, zaś w 1885 r. 42 domy i 380 mieszkańców.
Po 1836 r. w wyniku sekularyzacji dóbr biskupich wieś została nadana jako majorat zasłużonemu w tłumieniu powstania styczniowego urzędnikowi carskiemu Michaiłowi Gorczakowowi.
Wieś składa się z Komorowa Starego z drewnianą zabudową kurpiowską oraz powstałego w XIX wieku Komorowa Nowego.
W pierwszym dziesięcioleciu XX wieku działał w Komorowie znany cieśla – Pikora. Wraz z bratem stawiali domy, wykonując również stolarkę wykończeniową.
W latach 1975–1998 miejscowość należała administracyjnie do województwa ostrołęckiego.