Kozłowo – wieś sołecka w Polsce położona w województwie mazowieckim, w powiecie płockim, w gminie Drobin.
Wieś powstała w XIII wieku. Od samego jej powstania należała do rycerskiego rodu herbu Jastrzębiec. Ziemie tą jak i inne otrzymali oni z nadań rycerskich. Miejscowość ta po przywileju Księcia Mazowieckiego Siemowita w roku 1408 staje się rodowym gniazdem Kozłowskich herbu Jastrzębiec.
Posiadało ogółem około 320 ha roli w połowie osadzonej kmieciami. Część kmieca składała się z dwóch grup zwanych Kozłowo-Kucze i Kozłowo-Łyska. Dziedziczyli tu na początku XVI wieku Mikołaj Szafranek, zmarły przed 1549 rokiem, którego dwaj synowie Marcin i Maciej pozostawili same córki, oraz Wawrzyniec Łyska Kozłowski, zmarły przed 1538 rokiem. Jeden z jego synów, Piotr Łyska Kozłowski, występujący w latach 1544-80 był przez wiele lat sędzią grodzkim płockim. Jeden z wnuków Wawrzyńca, Andrzej, syn Mikołaja, ożenił się z Dorotą Szafrankówną, a w rezultacie pod koniec XVI wieku był on ze swymi stryjecznymi braćmi, synami sędziego Piotra, wyłącznym dziedzicem tych dwóch części Kozłowa. Około 1630 roku jedna część tych dóbr należała do Marcina, syna Andrzeja, i Doroty Szafrankówny, druga zaś do jego kuzyna Jana Kozłowskiego, wnuka sędziego, który posiadał też Cieciersk. Ci Łyskowie Kozłowscy posiadali też działy w zagrodowej części Kozłowa.