W XV wieku wieś prawdopodobnie rozpadła się na dwie części, pozostające w ręku lokalnej szlachty polskiej Jezierskich, a później Tomickich. W latach 1465-1475 źródła odnotowały właściciela we wsi Tomasza Jezierskiego dziedzica Jezior Wielkich noszącego alias Obrzycki. W 1473 zapisał on swojej żonie Katarzynie po 300 grzywien posagu oraz wiana na Obrzycku, Koźminie i Obrowie. W 1475 Tomasz sprzedał chorążemu poznańskiemu Mikołajowi Tomickiemu z Tomic w powiecie poznańskim miasto Obrzycko oraz wsie Obrowo, Koźmin i opustoszałą wieś Bąkowo za kwotę 1400 grzywien. W latach 1475-1583 Koźmin pozostawał w rękach Tomickich. W 1475 odnotowany został właściciel we wsi Mikołaj Tomicki.
Zachowały się także zapisy dotyczące wsi w historycznych księgach podatkowych, pochodzące z XV i XVI wieku. W 1478 Koźmin odnotowano w wykazie zaległości podatkowych. W 1499 Koźminek i Koźmin należący do pani Tomickiej ponownie odnotowany został w wykazie zaległości podatkowych. W 1508 miał miejsce pobór od 11 łanów we wsi. W 1563 pobrano podatki od 12 łanów osiadłych oraz od karczmy dorocznej. W 1577 płatnikiem poboru podatkowego ze wsi był Piotr Tomicki. W 1580 miał miejsce pobór z części należącej do Mikołaja Tomickiego od 12 łanów, 3 zagrodników, 4 komorników, połowy karczmy dorocznej, najemnego robotnika od pługa zwanego ratajem.