Miejscowość pierwotnie znajdowała się w Wielkopolsce i była własnością szlachecką, należącą do rodu Ksiągińskich, którzy od nazwy wsi przyjęli odmiejscowe nazwisko zapisywane w formach Ksiągiński, Ksiągieński, Księgnicki. Potem właścicielami byla także polska szlachta z rodów Walków, Śliwieńskich, Karśnickich, Kuranowskich oraz Kaczyńskich. W 1435 wieś znajdowała się w powiecie kościańskim Korony Królestwa Polskiego. W 1510 należała do parafii Wilkowo Polskie.
Pierwszy zapis związany ze wsią pochodzi z dokumentu z 1311 i wymienia Bogusza z Księginek. Kolejny z 1393 odnotował Bogusława z Księginek. W latach 1396-1428 jako dziedzic we wsi wymieniany był w różnych formach zapisu nazwiska Ozep lub Józef Ksiągeński, Ksiągiński lub Ksieński, który odnotowany został w kilku dokumentach sądowych. W latach 1396-1400 jako dziedzica we wsi źródła wymieniają Walentego Walka zwanego też Waldo brata Józefa.