Główną przyczyną rozwoju tej miejscowości jest dogodne położenie na osi miast Bochnia-Brzesko, oraz przebiegające nieopodal trakty komunikacyjne: linia kolejowa E 30 Kraków – Lwów i droga międzynarodowa E40.
Głównym źródłem utrzymania mieszkańców jest praca w sąsiednich miastach Bochni, Brzesku oraz w Krakowie. Rolnictwo nie odgrywa większej roli. Tutejsza ludność (podobnie jak mieszkańcy całej Małopolski) rezygnuje z pracy w rolnictwie, z powodu nieopłacalności produkcji na małych obszarowo gospodarstwach.
Historia W świetle badań archeologicznych w okresie wczesnośredniowiecznym tj.do połowy XIII w. tereny bocheńskiego powiatu leżące w dolinie Raby i jej dopływów, a także częściowo Grabki były zajęte przez pas wąskiego osadnictwa. W II połowie XII w. rozpoczyna się na tych ziemiach kolonizacja na prawie niemieckim. Wtedy właśnie powstaje wieś Krzeczów. źródła historyczne potwierdzają istnienie osady w XII w. Nazwa Krzeczów po raz pierwszy pojawia się w dokumencie z 1282 roku. Dokument ten spisany został i zatwierdzony przez Leszka Czarnego. Informował on, iż za zgodą klasztoru staniąteckiego Hortmund – właściciel sołectwa obejmującego Brzeźnicę i Nową Brzeźnicę (dzisiejsze Łazy) – sprzedał je swojemu zięciowi Janowi. Sołectwo to graniczyło z terenami wsi Krzeczów. Krzeczów stanowił własność monarszą.