4 II 1509 Piotr Jabłonowski z Bytynia i Jakub Kunowski z Bytynia jako współpatronowie kościoła parafialnego w Bytyniu przedstawili biskupowi poznańskiemu Janowi Lubrańskiemu kandydata na plebana, którego biskup zaakceptował.
Zachowały się także zapisy w historycznych księgach podatkowych dotyczące wsi. W 1508 miał miejsce pobór podatków od dwóch łanów. W 1510 pobór odbył się od 3 łanów. W 1510 we wsi odnotowano 3 łany osiadłe, dwa łany opuszczone, 6 zagród i jedną karczmę. Dla plebana w Bytyniu płacono z łanów kmiecych po 6 groszy tytułem dziesięciny wiardunkowej oraz po dwa korce żyta i owsa tytułem opłaty zwanej meszne. Zagrodnicy oraz karczmarz tytułem stołowego (łac. „mensalia”) płacili po jednym groszu. W 1563 płatnikiem poboru z części Kunowa był Marcin Rosnowski (lub Rożnowski), który zapłacił od dwóch łanów oraz od karczmy dorocznej. W 1577 płatnikiem poboru był Dziwisz Dionizy Niemierzycki. W 1580 płatnikiem poboru z części Kunowa był Dionizy Niemierzycki, który zapłacił od jednego łana, jednego najemnego robotnika zwanego ratajem oraz od 3 zagrodników.