wolfers, często uciekinierów przed sprawiedliwością, którzy rozpoczęli swój własny proceder handlowy z Indianami, oferując alkohol w zamian za towary indiańskie. Dochodziło przy tym do licznych aktów bezprawia i przemocy. Rząd zdawał sobie sprawę z potencjalnego zagrożenia stabilności społecznej terytoriów i debatował nad sposobami zaradzenia sytuacji. Momentem przełomowym była tzw. masakra na Wzgórzach Cyprysowych. Po tym wydarzeniu, które poruszyło opinią publiczną w Kanadzie, rząd powołał Północno-Zachodnią Policję Konną, której nazwę zmieniono potem na Kanadyjska Królewska Policja Konna. Swymi energicznymi akcjami zaprowadziła ona porządek w Terytorium.
Historię Terytoriów Północno-Zachodnich najprościej jest prześledzić obserwując ich zmiany terytorialne. Już w pierwszych miesiącach istnienia, jeszcze zanim rząd federalny zdołał rozpocząć administrację terenów, w Manitobie wybuchł bunt – rebelia nad Rzeką Czerwoną, zorganizowany przez Metysów, których przywódcą był Louis Riel. Wynikiem negocjacji z Metysami było utworzenie miniaturowej prowincji Manitoba. W 1880 r. zawarto z Wielką Brytanią umowę, na podstawie której dotychczas administrowane przez ten kraj Wyspy Arktyczne zostały przekazane pod administrację kanadyjską i włączone do Terytoriów Północno-Zachodnich.