Około 1628 roku po ustaniu probostwa Olausa Starcka – z braku odpowiedniej liczby księży, którzy spełnialiby wymogi trydenckiej reformy i gwarantowali dobre administrowanie sprawami duchownymi i materialnymi – parafia lichnowska utraciła samodzielność. W 1653 roku znajdowała się w administracji proboszcza chojnickiego. Po 1658 roku parafii lichnowskiej przywrócono samodzielność.
Wieś po przyłączenia do Polski liczyła 84 włók ziemi, którą użytkowali kmiecie mający przydział po 3 włóki ziemi. W XVI i XVII wieku w miejscowości było 17-22 kmieci, którzy za użytkowanie ziemi płacili od włóki 3 floreny,10,5 korca żyta, 6 kur, opłaty pieprzowe oraz świadczyli pańszczyznę w folwarku w Obrowie. We wsi istniała też karczma. Podczas potopu szwedzkiego zmniejszyła się drastycznie liczba ludności. W XVIII wieku kmiecie z Lichnów przechodzą na czynsz. Według spisu pruskiego z 1772 roku w miejscowości mieszkało 227 osób i wszyscy byli katolikami .
Zabytki Według rejestru zabytków NID na listę zabytków wpisany jest zespół kościoła parafialnego, nr rej.