pracowało w niej dwóch nauczycieli i uczyło się 116 dzieci. W 1939 r. we wsi było 561 mieszkańców.
W 1945 r. Liski były siedzibą gminy, później siedzibę przeniesiono do Domarad, a w 1946 gminę zlikwidowano. W 1947 r. utworzono w Liskach stadninę koni, której organizatorem i pierwszym dyrektorem był Michał Andrzejewski. W 1947 r. do stadniny należały Liski, Judyty i Domarady, a od lutego 1948 roku także Park, Gulkajmy, Przewarszyty i Zawiersze. W tym czasie stadnina gospodarowała na 2234,8 ha ziemi, z której 2087,1 ha stanowiły użytki rolne. Jako materiał wyjściowy do prowadzenia hodowli koni rasy wielkopolskiej użyto rodzimych na tych terenach koni trakeńskich i wschodniopruskich (w większości z pełnymi rodowodami). W 1951 r. dyrektorem stadniny został Jacek Pacyński. Duże zasługi dla rozwoju jeździectwa w Liskach położyli także: Ludwik Stawiński (od 1950 zastępca dyrektora), Zdzisław Pastuła (starszy zootechnik). W 1960 r., na Igrzyskach Olimpijskich w Rzymie w konkurencji WKKW, startowały trzy konie wyhodowane w stadninie w Liskach. Przez wiele lat Stadnina Koni w Liskach była największą stadniną w Polsce, np. do 1976 r. stado podstawowe klaczy liczyło 180 sztuk. W latach 60. XX wieku wzniesiono nowy budynek szkoły.