Wielki piec huty z namiarownią leżał w granicach Lisznej, na terenie obecnego Majdanu. Huta zakończyła działalność w 1864 roku i nie pozostały po niej żadne pozostałości. Przynajmniej od połowy XIX wieku w Lisznej istniał młyn wodny. W połowie XIX wieku właścicielem posiadłości tabularnej w Lisznej był Henryk hr. Fredro. W okresie międzywojennym w Lisznej znajdował się tartak parowy (na terenie Majdanu).
Drewniana cerkiew filialna pw. Ofiarowania NMP w Świątyni z 1835 roku została rozebrana w 1953 z przeznaczeniem materiału na budowę urządzeń granicznych. W 1935 roku zbudowano kapliczkę murowaną przy drodze przez wieś, na wysokości cmentarza, istniejącą do chwili obecnej. W południowej części wsi znajdowały się zabudowania dworskie.
W 1831 roku wieś miała 152 mieszkańców, w 1938 roku – 291 mieszkańców wyznania greckokatolickiego. W maju 1946 roku większość ludności została przesiedlona na Ukrainę, 27 kwietnia 1947 roku pozostała część została przesiedlona w ramach akcji „Wisła” na zachód, a zabudowania wsi spalono.