Miejscowość ta jest znana głównie z odkrytych tu w I poł. XX w. (lata 1908-1925) 6 grobów tzw. książęcych z I w. p.n.e. – I w. n.e., czyli z okresu wpływów rzymskich. Znalezione pochówki szkieletowe znajdowały się w komorach drewnianych obłożonymi kamieniami (kurhany). Groby były bogato wyposażone w różnego rodzaju zastawy naczyń do picia wina z brązu, pary srebrnych i szklanych pucharów (ze scenami walk gladiatorów) pochodzących z terenów Cesarstwa rzymskiego i wiele innych wyrobów miejscowych. Pochowana została tu lokalna dynastia germańska.
Wszystkim analogicznym grobom i cmentarzyskom w środkowej i północnej Europie nadano nazwę grobów grupy lubieszewskiej. Późniejsze badania, prowadzone także przez polskich archeologów doprowadziły do odkrycia ponad 150 grobów jamowych, popielnicowych i bezpopielnicowych, tzw. ciałopalnych oraz kilku szkieletowych. Obszar badań obejmuje 3 stanowiska archeologiczne2 stanowiska archeologiczne zostały szczegółowo opisane przez R. Wołągiewicza w cytowanej publikacji, w rozdziale: Katalog. .