Kolejną część wsi otrzymali bracia niedzielni Stefan, Piotr, Łukasz, Mikołaj i Andrzej Błoccy, którzy dostali jeden półłanek z gospodarującym na nim kmieciem Kunaszem oraz jeden półłanek opuszczony, który zamieszkiwał wspomniany kmieć. Nowy podział miał trwać tak długo, dopóki Marcin i Bartłomiej synowie Agnieszki mieli otrzymać od drugiej strony sumy 83 grzywien oraz jeden wiardunek.
Miejscowość odnotowały historyczne rejestry podatkowe. W 1510 we wsi były 4 łany osiadłe, 4 łany opuszczone oraz opustoszałe sołectwo. Wynajmowano ziemię do uprawy innym wsiom. Odnotowano także w okolicy bory oraz łąki. W 1530 we wsi odbył się pobór podatków z 2 łanów. W 1563 pobrano podatki z części Piotra Błockiego oraz Macieja Proskiego. W 1564 odnotowano jeden łan należący do kmieci. W 1566 miał miejsce pobór z części należącej do Baltazara Strzeżmińskiego z Trzcianki oraz z części Jana Błockiego z 2 łanów, karczmy dorocznej. W latach 1580–1583 odnotowano pobór z części Wojciecha Błockiego od jednego łana, z części Marcina Pożarowskiego z 3 i 1/4 łana. W 1581 pobrano podatki z części Wojciecha Błockiego od jednego łana, a z części Marcina Pożarowskiego od 5 zagrodników oraz karczmarza z 1/4 łana.