Statyka społeczna – pojęcie z zakresu socjologii i filozofii społecznej oznaczające porządek społeczny w jego strukturalnym wymiarze: układ instytucji, relacji między nimi oraz mechanizmów utrzymujących spójność społeczeństwa. Przeciwstawia się ją dynamice społecznej.
August Comte Pojęcie wprowadzone zostało przez Auguste'a Comte'a, jako jeden z dwóch głównych działów (obok dynamiki społecznej, tworzonej przez niego nowej nauki o społeczeństwie. Statyka obejmowała elementy stałe (związane z porządkiem), a dynamika zmienne (związane ze zmianą i postępem). Pierwsza obejmowała prawa współwystępowania, a druga następstwa. Comte zakładał, że porządek społeczny jest poznawalny, da się wyodrębnić od elementów dynamicznych. To, z czego składa się społeczeństwo i to jak się zmienia są dwoma odrębnymi obszarami badawczymi. Odpowiadało to założeniom jego pozytywistycznej filozofii, której częścią miała być socjologia.
Porządek zdaniem Comte'a ma charakter charakter spontaniczny. Składają się na niego trzy poziomy: jednostka, rodzina i społeczeństwo jako całość. Jednostka jest jeszcze elementem badanym przez psychologię, którą Comte wliczał w zakres biologii. Najprostszą formą jednostki społecznej jest rodzina, a wszystkie struktury społeczne są od niej pochodne.