Wieś o przypuszczalnie IX – XII-wiecznym rodowodzie (wieś rycerska), związana z istnieniem tu klasztoru augustianów. Ok. 1330 roku została przekazana pod opiekę zakonnikom z Tatyni, co potwierdzono aktami Barnima III. Na przełomie XIV-XV wieków klasztor i wieś została złupiona przez rabusiów a zakonnicy popadli w chaos organizacyjny i obyczajowy.
W połowie XVIII w. na gruntach przyległych do wsi Jasienica założono dwie wsie: Niekłończycę i Uniemyśl oraz kolonię nazwaną Nowym Dębostrowem (dziś wieś Dębostrów).
W 1898 do ówczesnej wsi doprowadzono linię kolejową ze Szczecina, przedłużoną 12 lat później do Trzebieży. We wsi istniała stacja Jasienica, od 2002 roku linia pasażerska została zamknięta.
W latach II wojny światowej istniał tu niemiecki obóz pracy niewolniczej Lager Kreideberg Jasenitz, w którym z odpadów poprodukcyjnych wydobywano kredę. W czasie II wojny światowej wieś częściowo zniszczona, została zajęta 27 kwietnia 1945 r. przez wojska radzieckie (2 Front Białoruski – 2 Armia Uderzeniowa) a we wrześniu 1946 r. została przekazana administracji polskiej po likwidacji tzw. Enklawy Polickiej.