Około roku 38 wszedł w skład kolegium Bractwa Arwalskiego"...] promagister collegii fratrum Arvalium / nomine in Capitolio ante statuas consulares Iovi O(ptimo) M(aximo) bovem marem / inmolavit / adfuerunt Paullus Fabius Persicus M(arcus) Furius Camillus Appius Iunius / Silanus / a(nte) d(iem) IIII Non(as) Iulias..." w , w 39 został wybrany jego przewodniczącym (magister)"C(aio) Caesare Aug(usto) [Germ]anico (iterum) / L(ucio) Apronio Ca[esia]no co(n)s(ulibus) / Appius Iunius Silanu[s] mag(ister) fratr(um) Arval(ium) / K(alendis) Ian(uariis)..." w .
W latach 40–41 legat w Hiszpanii. W 41 n.e. poślubił Domicję Lepidę stając się ojczymem przyszłej cesarzowej Messaliny i Faustusa Korneliusza, w przyszłości zięcia cesarza Klaudiusza. Wraz z żoną opiekowali się jej bratankiem, w przyszłości cesarzem Neronem. Swetoniusz relacjonuje jego zgładzenie w 42 jako przykład skrajnej podejrzliwości i trwożliwości cesarza Klaudiusza. Cesarzowa Mesalina i wpływowy na dworze Klaudiusza wyzwoleniec Narcyz postanowili zgubić Apiusza Sylana. Umówiwszy się uprzednio opowiedzieli Klaudiuszowi że rzekomo mieli sny, w których widzieli jak Appiusz morduje cesarza. Gdy zaanonsowano nagłe przybycie Apiusza, któremu wcześniej to polecili, Klaudiusz przestraszony, że spełnia się sen, rozkazał pochwycić Apiusza i stracić go.