Około 1765 r. założono tu szkołę. W 1785 r. we wsi było 15 domów, natomiast w 1815 r. było 21 domów ze 158 mieszkańcami. Do tutejszej szkoły w 1818 r. uczęszczało 20 dzieci. Nauczał tu wówczas wyłącznie po Polsku Andrzej Olszewski. w 1822 r. mieszkało we wsi 158 osób. W 1838 r. w Marcinkowie było 25 domów i 289 mieszkańców. Po tzw. separacji gruntów i reformie uwłaszczeniowej, w 1849 r. były we wsi 34 domu z 282 mieszkańcami. W 1856 r. w Marcinkowie mieszkało 393 ludzi. W 1874 r. zbudowano we wsi drogę bitą jako odcinek ważnego traktu Mrągowo-Biskupiec-Olsztyn. Zabudowa wsi przybrała wówczas kształt ulicówki.
W 1907 r. folwark w Marcinowie oraz w Pieńkach liczono jako składniki majątku rycerskiego z ośrodkiem dworskim w Szestnie (łącznie 822 ha), którego właścicielem był Edward Klugkist. W 1928 r. Marcinkowo figuruje jako „wieś i wybudowanie”. W tym czasie we wsi była placówka pocztowa i mieszkało 809 osób. W 1935 r. to czteroklasowej szkoły w Marcinkowie uczęszczało 182 dzieci. W 1939 r. na obszarze wiejskim znajdowały się 244 gospodarstwa domowe, z tego 93 to gospodarstwa rolnicze, z ich zaś 31 miało wielkość w granicach 5-10 ha, 13 liczyło 10-20 ha i 4 ponad 20 ha. We wsi zamieszkiwało 893 ludzi.